Volledig vertrouwen op het leven.

Vertrouw jij volledig op het leven?

Ik ben in het boek ‘Het geheim van de The Secret werkboek’ van Patty Harpenau gestart. Hierin worden een aantal vragen gesteld die je dan kan beantwoorden. Ik heb mij voorgenomen dit boek nu eens serieus uit te lezen en de opdrachten te maken. Ik wil namelijk weer volledig op het leven vertrouwen. Ik heb gezegd dat ik vanaf nu alleen nog positieve dingen ga schrijven en ik start met het stukje vertrouwen.

De laatste tijd heb ik denk ik nogal geleefd vanuit angst, vanuit tekort, vanuit boosheid en vanuit frustratie (en waarschijnlijk nog veel meer). De reactie op mijn blog heeft mij aardig beziggehouden en houdt mij nog steeds bezig. Ik vind het moeilijk om toe te geven, maar de reactie heeft mij min of meer wel de ogen geopend. What the hell was I thinking?! Waar ben ik mee bezig geweest?

Ik probeer de laatste dagen dankbaar te zijn voor de situatie zoals deze nu is. Het valt niet mee, omdat mijn ego constant iets anders toefluistert. Alle in mijn genen aanwezige overtuigingen willen dat ik in mijn emotie blijf hangen, maar de persoon die ik werkelijk ben, wil dat niet. Ik ben geen hardvochtig persoon. Vrede op aard. Af en toe is er dus een hevige strijd gaande diep van binnen. Ik wil rust.

Kijkend vanuit de persoon die ik weer wil zijn, zie ik mijn ‘out of order’ als kans op een nieuw leven. En ik kan allerlei doomscenario’s bedenken, maar daar heb ik gewoon geen zin in en daarnaast is een doomscenario gebaseerd op een waarheid die niet bestaat. Dus ik wil volledig vertrouwen op het Universum. Een mooie zin in het werkboek is: dat je niet je leven leeft, maar dat je je leven bent. Ik moest hier ineens even aan denken.

Hoe fijn is het als je volledig op het Universum kunt vertrouwen, op het leven kunt vertrouwen en daarmee op jezelf kunt vertrouwen? Hoe fijn is het als je zo vol van vertrouwen bent, dat je je nooit meer zorgen hoeft te maken. Dat je je nooit meer zorgen maakt, niemand zegt namelijk dat het moet, het is iets dat wij doen. Het is ons zo geleerd en het is onze manier om te proberen controle over de situatie ui te oefenen. En we weten allemaal, dat gaat je never nooit lukken. De enige manier om enigszins te bepalen hoe iets eindigt is door volledig vertrouwen te hebben. En dat stukje wil ik weer terug.

Ik wil weer één zijn met het leven. Ik wil de controle volledig kunnen loslaten. Ik wil mijn eigen verhaal schrijven door positief te zijn. Ik ben er inmiddels wel van overtuigd geraakt dat je je eigen verhaal kunt schrijven, de manier waarop het leven verloopt dat bepaal je zelf (enkele uitzondering daargelaten).

En om weer één te zijn met het leven zijn er een aantal stappen die ik heb te nemen. Zo staat mijn innerlijk onderhand te schreeuwen dat ik moet gaan mediteren. Ik geloof namelijk dat je hieruit een onuitputtelijke rust kunt halen. Zo zegt mijn innerlijk dat ik echt beter voor mijzelf moet gaan zorgen. En constant drijft het woordje rust naar boven. Daar ga ik dus maar eens mee aan de slag. Ook al moet ik mijzelf er honderd keer aan herinneren op een dag: heb vertrouwen.

Ik ga het leven zich laten ontvouwen en vertrouw erop dat het Universum mij daarin een handje gaat helpen. Buiten rust heb ik nog niet zo helder voor mezelf wat ik wil of hoe ik mijn leven zie. Eerst deze stap maar nemen en mezelf weer aanleren vertrouwen te hebben. Ik ga er eigenlijk vanuit, nee ik vertrouw erop dat er dan vanzelf weer ruimte ontstaat voor nieuwe ideeën.

Mij is alle tijd gegund om mijn verhaal te gaan ontdekken. En voor nu betekent dat heerlijk op de bank te zitten met een boek. Genieten van de tijd die ik in alle rust kan doorbrengen met mijn jongste zoon, s’middags even samen genieten van een momentje op de bank. Dat is lang geleden Met de rust die ikzelf krijg, krijgt hij ook de rust die hij zo verdiend.

Liefs Madelyn

Bron: photo by

Mohamed Nohassi

About Gewoon omdat ik het wil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *