Vol vertrouwen deel 2

De klok zegt eigenlijk dat ik naar bed moet. Als ik nu ga schrijven ben ik zo weer een uur verder en morgen vroeg gaat de wekker weer, dus zal ik moe zijn na zo een kort nachtje. Maar wie zegt dat dit werkelijk zo is? Het is ons deels aangeleerd en deels gebaseerd op ervaring en dan is de ervaring niet eens altijd gebaseerd op waarheid, maar gebaseerd op het aangeleerde. 

Het is ook niet dat ik al een verhaal in mij heb, maar ik wil gewoon schrijven. Mijn dagboek volstaat de laatste dagen niet meer voor wat ik schrijven wil. Het moet op mijn blog en ook hierbij voel ik de laatste stand enige weerstand. Niet vanwege het schrijven, maar vanwege mijn gebrek aan vertrouwen in mijn schrijven. En toch doe ik het. Ik weet namelijk dat er sowieso een aantal mensen zijn die mijn blogs waarderen en voor hen schrijf ik. En uiteraard voor al diegenen die mijn blog opnieuw gaan waarderen.

Ik denk dat ik het schrijven en mijn verhaal weer even opnieuw moet uitvinden. Ik denk zelfs dat ik mijzelf opnieuw moet gaan ontdekken.  En zoals ik gisteren schreef ga ik dat doen door rust te nemen. Ik moest vandaag even denken aan het jaar 2016. Het jaar waarin mijn reis van start ging. Het jaar waarin de dokter zei dat ik overspannen was. Toen wilde ik er niet aan, maar ik begin steeds meer te geloven dat de dokter gelijk had. Daarnaast zit in het stukje overgang ook nog steeds een waarheid. Dit proces begint gewoon vanaf je 40ste, dus toch de combinatie van beiden.

Ik heb vandaag een lekkere dag gehad. Er was sinds lange tijd weer eens ruimte in mijzelf. Ik had weer zin in dingen. Er was zelfs ruimte om dingen weer aan te pakken. Ik heb weer even lekker op de bank een stukje in mijn boek gelezen en daar word ik op dit moment erg rustig van. Ik haal mijn energie en vertrouwen uit het werkboek van ‘The Secret’.

Het boek pakt verschillende punten aan, waaronder het stukje verlangen en dat je leert kijken voorbij je verlangen. Je kan verlangen naar een dikke, vette spaarrekening, maar als je kijkt voorbij die spaarrekening wat is het dan dat je werkelijk naar verlangt. Waar staat die dikke, vette spaarrekening symbool voor? Misschien staat die spaarrekening wel symbool voor de vrijheid die jij daarmee ervaart. Jouw verlangen is dan niet die dikke, vette spaarrekening, jouw verlangen is dan in feite vrijheid.

Het boek vraagt je na te denken over je verlangens en dan voorbij je verlangens te kijken. Mijn verlangen van dit moment is rust. Als ik aan verlangens denk dan gaat dat meestal gepaard met een gevoel dat ik daarbij heb. Ik kan het niet uitdrukken in vormen of wat het is dat ik wil hebben. Zo moest ik vandaag even aan mijn boerderijtje denken en het gevoel dat mijn boerderijtje mij geeft. En dat is rust en harmonie. Mijn boerderij staat voor mij dus symbool voor het verlangen rust en harmonie.

Dat wil niet zeggen dat ik die boerderij niet meer wil, maar ik bedacht mij vanavond wel dat ik die rust en harmonie nu ga creëren. Dat heb ik eerder ook geprobeerd alleen besef ik nu dat daar geen ruimte meer voor was. Ik stond zo op overlevings- en klaagmodus dat er voor niets anders nog ruimte was. En met de rust die ik nu creëer voel ik dat er weer ruimte ontstaat.

Ik had vandaag zelfs weer visioenen (beelden van de toekomst). Het feit dat ik deze weer heb, geeft aan dat ik weer een toekomst zie. En wat deze toekomst mij (ons) brengen gaat, ga ik ervaren. Ik wil de toekomst in ieder geval zonder angst en vol vertrouwen tegemoet gaan. Ik wil alle vorm van zorgen maken los laten en volledig vertrouwen in het Universum.

Voor wie niet gelooft in het Universum of in de kracht van  de wet van aantrekking klinkt dit waarschijnlijk als de grootste onzin ooit, but again… dit is mijn waarheid en het kan zomaar jouw waarheid worden.

Liefs van mij

Madelyn

PS: heb ik nou echt iets nuttigs gedeeld met dit schrijven? Nee ik denk van niet, maar je kan het maar kwijt zijn.

About Gewoon omdat ik het wil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *