Vandaag gewoon even niet

Vandaag is het er even niet. Om eerlijk te zijn, is het er de laatste paar dagen al niet. Ik ben chagrijnig en heb een ontzettend kort lontje. Irriteer mij mateloos aan onze hond, die voor geen meter luistert en kwijlend zijn rondje loopt, en dus totaal geen aandacht voor mij heeft.

Gedachten kun je sturen

Ja dat is waar, maar zelfs dat lukt me niet. Hoe harder ik mijn best doe om mijn gedachten de positieve kant op te sturen, hoe verder ik in de negatieve gedachten verstrengeld raak.

Vanmorgen begon de dag echt goed. Totdat het vervoer van onze jongste zoon niet kwam opdagen. Eindelijk heeft hij zijn angst overwonnen en een moedig besluit genomen. Hij wilde met de taxi naar school. Al dagen hebben we het erover, dus om zeven uur zaten wij klaar.

Om kwart voor acht toch maar eens bellen, maar nee hij stond niet op het lijstje.

Omschakelen? Wat is dat? Dat kan mijn zoon dus niet en hij besloot dat hij niet naar school ging. Hij ging alleen met de taxi, want de taxi zou hem brengen.

Vandaag even niet

Allebei waren we boos en gefrustreerd en vandaag was ik even niet in staat met hem de strijd aan te gaan. Ik heb het echt geprobeerd, maar het enige dat ik nog kon doen was huilen. En kwam dit door mijn zoon of de taxi die niet op kwam dagen?

Nee natuurlijk niet. Het zit er vandaag gewoon even niet in. Alle ellende moet er toch een keer uit en vanmorgen was de perfecte aanleiding voor mijn opgeslagen emoties om naar buiten te treden. Achteraf bleek het niet verschijnen van de taxi mijn eigen fout te zijn. Ik had simpelweg een verkeerde dag bij de vermelde datum geplakt.

En dan begint het vechten tegen de bierkaai. Ik wil mij niet zo voelen, ik mag mij niet zo voelen, stuur je gedachten de juiste richting uit. Wees dankbaar. Het leven is goed voor je. Wat ik ook opsomde in mijn hoofd, het mocht niet baten.

Vandaag zit het er gewoon even niet in. En ik kan ertegen blijven vechten of ik kan me erbij neerleggen dat vandaag gewoon een slechte dag is.

Mindfulness

Vorige week had ik het met mijn middelste zoon over Mindfulness. Hij bracht dit onderwerp ter sprake en ik zei: “O maar dat is precies waar ik mee bezig ben. Je gedachten sturen naar positieve gedachten”  Het toeval wilde ook nog eens dat ik die dag een Flow uit de collectie uitkoos met daarop de titel ‘Mindfulness’  Blind uitgekozen, titel was niet zichtbaar. Beetje door gebladerd. De titels van de artikelen gelezen. “Ja dat moet ik echt even doorlezen”.  En vervolgens de flow weer links laten liggen. Ik bedacht mij nog wel, dat ik misschien maar een training Mindfulness moest gaan volgen zodat ik jullie als lezer van de juiste informatie kan voorzien.

Vandaag pakte ik de flow er toch maar weer even bij. Immers is voor alles een juist moment. Ik besloot maar gewoon bij het begin te beginnen. Het inleidende stukje van de oprichters.

Om eerlijk te zijn begon ik op de tweede bladzijde van het inleidende stukje te lezen voordat ik de eerste bladzijde las. En daar las ik de woorden die ik nodig had om toe te laten dat het er vandaag gewoon even niet in zit. En uit deze woorden bleek ook maar weer dat ik helemaal niet zo Mindfull bezig ben, maar dat ik eigenlijk nog steeds aan het overleven ben.

Bij mindfulness gaat het om aandachtig leven. Niet altijd maar doorjakkeren en bezig zijn met volgende momenten, maar kijken naar wat er nú gebeurt. Genieten van kleinde dingen. Je gedachten niet altijd serieus nemen. Hier kun je je allemaal in oefenen. Door te mediteren, maar ook door je gedachten onder de loep te nemen, patronen erin te ontdekken. Signalen van je lichaam niet te negeren, maar er even aandacht aan te besteden. Verdriet niet weg te stoppen, maar wat liever voor jezelf te zijn, en te accepteren dat het even niet goed gaat.

Uitleg Mindflulness volgens Astrid en Irene van Flow. Bron: Flow Mindfulness

Het maakt je meer mens

En bij het lezen van de laatste woorden viel er een last van mijn schouders. Het is oké om je emoties onder ogen te komen. Je hoeft er niet aan voorbij te gaan door je gedachten een andere kant op proberen te sturen. Soms zit dat er dus gewoon even niet in en dat maakt je echt geen slechter persoon. Het maakt je denk ik juist meer mens.

Het doet even pijn om het toe te geven. Na twee jaar is het nog steeds een gevecht dat ik aanga, maar zoals ik schreef: het is als vechten tegen de bierkaai.

Wanneer stop je toch eens met vechten. Je bent ook maar mens, en naar mijn idee, een heel lief mens.

Liefs van mij,

Madelyn

 

 

About Gewoon omdat ik het wil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *