Het leven als bondgenoot

Je hebt een topweek gehad. Er waren wel wat momenten dat je even moest accepteren dat er voor dat moment meer niet in zat, maar ook daar heb je aardig je weg in weten te vinden. Je hebt jezelf wat nieuwe gewoontes eigen gemaakt en andere gewoontes even gelaten voor wat ze waren.

Het zonnetje schijnt wat vaker, dat op zich was al iets om vrolijker van te worden en doet je humeur duidelijk goed. Langzaamaan voel je dat je leven weer wat meer balans krijgt. Ervaar je dat het leven je toch wel gunstig gezind is en durf je zelfs wat optimistischer naar het leven te kijken.

Zal het dan toch goed komen?

Dit durf je jezelf af en toe weer even af te vragen. Zal het dan toch goed komen? De fundering is gelegd en deze lijkt aardig stabiel te zijn. Je prijst jezelf een gelukkig mens. Zo kan het dus ook gewoon.

Maar dan …

Met hetzelfde gemak slaat het leven weer toe. In sommige gevallen niet het leven zelf, maar pionnen van het leven. En daarmee brokkelt de stabiele fundering die je had opgebouwd in één keer af. Weg is de fundering, weg is het geloof en het vertrouwen in het leven.

Je lichaam slaat direct op tilt en weigert dienst. Je bent bang dat het leven daar op dat moment stopt en tegelijk is daar een heel klein puntje hoop dat het leven daar en op dat moment stopt.

Heb je het leven dan zo slecht behandelt? Roep je dit werkelijk op jezelf af door onderliggende agenda’s te hebben? Rot lekker een end op met je levenslessen, laat me gewoon eens leven!

Het moment dat je op deze manier gaat denken, geef je je al gewonnen. En geloof mij, soms is het echt heel fijn om je gewonnen te geven, maar nog fijner is het als je deze gevoelens om kunt zetten in strijdlust.

Je bent meester over je eigen leven

Als je nog niet eerder hebt begrepen hoe je van iets negatiefs iets positiefs kunt maken, dan is dit denk ik wel wat ze ermee bedoelen. Ik kan mijn leven laten bepalen door het leven zelf of door de pionnen van het leven en ik kan er voor kiezen om kopje onder te gaan in de vloed van emoties, maar het lijkt mij beter om deze vloed aan emoties om te zetten in daadkracht.

Je bent meester over je eigen leven. Jij bepaalt wat er gebeurd. Jij bepaalt hoe om te gaan met dat wat je pad kruist.

Ik ga je niet zeggen dat het makkelijk zal zijn. Inmiddels ben ik er wel achter dat het leven diepe dalen kent, ook al had ik nog zo gehoopt dat met een positieve mindset deze dalen gedicht zouden zijn. Maar helaas. Ik kan er niets mooiers van maken.

Het leven komt met ups en downs. Het leven kent mooie momenten en minder mooie momenten. Hiermee zullen we het moeten doen. Het enige dat je kunt doen is, accepteren dat dit zo is. Je kan je ertegen blijven verzetten en tegen beter weten in anders willen zien. In dat geval wens ik je succes.

Je kunt voorbij gaan aan wat is, maar er komt een moment dat je ermee hebt te dealen. Ga ervan uit dat dat moment dan het moment is om er mee te dealen (dan heb je het maar gehad). Heel graag wil ik je vertellen dat het leven alleen maar mooie momenten kent, maar dat kan ik niet.

Wat ik je wel kan zeggen is, hoe mooi of minder mooi het leven is, kun je zelf bepalen door de manier waarop je erin gaat staan en hoe lang je de minder mooie dingen van invloed wilt laten zijn.

We hebben allemaal wel geprobeerd om door ons ellendig te voelen invloed uit te oefenen op een situatie. En? Is het je op die manier wel eens gelukt? Eerder denk ik dat je je alleen maar ellendig hebt gevoeld en het helemaal niets veranderde aan de situatie.

Emoties horen er bij

Emoties zijn nu eenmaal onderdeel van ons en daarmee van het leven. Ik geloof ook niet dat je aan je emoties voorbij moet gaan. Ik geloof wel dat je je emoties een halt kunt toeroepen en daarmee de regie weer in eigen handen neemt. Hiermee bedoel ik niet dat je je moet verzetten tegen je emoties. Voel ze, beleef ze, geef ze aandacht en zeg ze dan gedag.

Herpak jezelf. Maak het leven tot je bondgenoot, werk ermee samen, sta naast elkaar en niet tegenover elkaar. Het leven zelf heeft geen slechte bedoelingen, het zijn de pionnen van het leven die niet altijd samenwerken. Maar wanneer jij het leven tot je bondgenoot maakt, hebben deze pionnen niet meer zoveel te vertellen.

Jij bent meester over je eigen leven. Jij bepaalt wat je van invloed wilt laten zijn. En jij bepaalt hoe mooi of minder mooie deze bondgenootschap met leven kan zijn.

De dalen zullen er altijd zijn. Neem de dalen samen en beklim de berg hand in hand. Het leven is een wijze bondgenoot. Wie weet steek je er nog wat van op wanneer je de klim samen maakt.

Liefs van mij,

Madelyn

Noot van de Auteur.

Het verhaal kwam er niet helemaal zo uit zoals ik in mijn hoofd had. Afleiding en onderbrekingen zijn er de oorzaak van geworden dat de woorden iets anders op papier zijn verschenen. Begrijp je er dus niets van, dan ligt de schuld volledig bij mij. Vergeef mij 😉 

 

About Gewoon omdat ik het wil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *